🎤 ชีวิตอลเวงสุดๆ ของ "ราชินีเพลงญี่ปุ่น" ชิมาคุระ ชิโยโกะ

 

เธอโตมายังไง?

ชิมาคุระ ชิโยโกะ เกิดปี 1938 เป็นเด็กขี้อายมากๆ เพราะตอนเด็กๆ เธอไปซื้อน้ำที่บ่อน้ำ แล้วหกล้มเข้าไปโดนขวดแตก บาดเจ็บที่แขนซ้ายหนักมาก หมอหลายที่บอกว่าต้องตัดแขน แต่แม่เธอร้องขอจนหมอยอมผ่าตัดเก็บไว้ แม้แขนจะเหลือแค่รอยแผลเป็นและไม่มีแรงจับอะไรได้

แม่คือทุกอย่าง 💕

เพราะเธอขี้อายมาก แม่เลยสอนเธอร้องเพลงตอนอาบน้ำด้วยกันทุกครั้ง เธอจะยิ้มได้ตอนร้องเพลงเท่านั้น โดยเฉพาะเพลง "Ringou no Uta" (เพลงร้องลูกแอปเปิ้ล)" พอเธอร้องเพลงได้เองเต็มๆ ครั้งแรก แม่มีความสุขมากๆ จนเธอจำไม่ลืมไปตลอดชีวิต

ฝึกมารยาทจากแม่ 👩‍👧

ตอนเปิดตัวแล้ว แม่สอนเธอเรื่องมารยาทในวงการบันเทิงเข้มงวดมาก ตอนเจอโปรดิวเซอร์หนุ่ม เธอก็จัดให้เลย เช่น ตำหนิว่า "ทักทายไม่ถูก" ก่อนเลย ทำให้เขาเรียนรู้เรื่องมารยาทไปอีกเยอะ

มาแรงกับเพลงแรก 🔥

ปี 1966 ตอนที่เธอแยกทางกับสามีแล้ว กลับบ้านไม่ได้ ดันโชว์ตัวกับเพลง "Honki Kashira" (ความจริงใจ) ซึ่งเป็นเพลงที่โปรดิวเซอร์หนุ่มเสนอ เธอก็มอบความไว้วางใจทั้งหมดให้เขา สุดท้ายเพลงดังมาก!

เรื่องบนเวที 🎭

• ปี 1987 เธอตัดสินใจปฏิเสธ Kōhaku Uta Gassen (รายการ Red & White Song Battle) หลังจากขึ้นไป 30 ครั้งติดต่อกัน เพราะกลัวว่าจะถูกตัดออกมากขึ้นๆ ทุกปี จนทนไม่ไหว

• ปีเดียวกัน เพลง "人生いろいろ" (ชิซิง อิโรอิโระ / ชีวิตมีหลายแบบ) กลายเป็นฮิตเตอ้อน เดิมเพลงนี้ตั้งใจทำเป็น B-Side แต่พอเธอร้องไป ทุกคนเปลี่ยนเป็น A-Side เลย

• เธอบอกว่าทำนายไม่ได้เรื่องดื่มเหล้า เลยขอให้แก้เนื้อเพลง กลายเป็นบรรทัด "เปลี่ยนทรงผมสั้นลง" แทน

• เธอคิดท่าเต้นเอง โดยใช้แปรงผมเป็นไมค์ต่อหน้ากระจกและในรถ

• ท่าเอียงคอที่มีชื่อเสียงของเธอ กลายเป็นท่าเต้นยอดฮิตที่คนเลียนแบบเยอะมาก

• ปี 1988 เธอกลับไปร่วม Kōhaku อีกครั้ง ตอนได้รางวัล Japan Record Award ที่โรงละคร กลุ่มแฟนเพลง GENJI ตะโกน "อิโรอิโระ~!" เป็นท่วมท้นมาก

---

สรุป

แม้ชีวิตจะลำบากตั้งแต่เด็ก แขนพิการ ไม่มีที่พึ่ง แต่เธอก็สู้ผ่านมาได้ด้วยเสียงเพลงและความรักของแม่ สุดท้ายกลายเป็นตำนานเพลงญี่ปุ่นที่คนทุกเจเนอเรชันรัก! 🎶✨