เรื่องของเธอมันเริ่มมาตั้งแต่ปี 2019 หลังจาก Koh Lee Peng ลาออกจากงานออฟฟิศ เพราะเจออุปสรรคเรื่องการเข้าถึง (accessibility) เธอเลยหันมาขายผ้าเช็ดหน้าที่บุกีตติงซิ่ง กรุงกัวลาลัมเปอร์
แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนสะเทือนใจจริงๆ คือคลิปล่าสุดที่เธอร้องไห้โฮ่งๆ กลางถนน ณ จุดเดิมที่เธอขายของ — คลิปนั้นมีคนดูเกินล้านวิว และก็ได้แต่คอมเมนต์เศร้าๆ กันเต็มไปหมด
ข้อเท็จจริงที่น่าตกใจ: - เธอเป็นนักกีฬาพาราลิมปิกที่คว้าเหรียญทองมาแล้ว 7 สมัย ในรายการ ASEAN Para Games - เธอนั่งรถเข็นเพราะสมองส่วนที่ควบคุมขาไม่ทำงาน (สมองพิการแต่กำเนิด) - แต่หลังเกษียณ เธอได้เงินสวัสดิการแค่ 450 ริงกิต/เดือน (ประมาณ 3,400 บาท) — ซึ่ง ไม่พอจ่ายค่าเช่าบ้านหรือซ่อมรถเข็นไฟฟ้าด้วยซ้ำ
ทางการบอกว่าช่วยแล้ว แต่เธอปฏิเสธ (ซึ่งยังไม่มีคำชี้แจงชัดเจน) และยังไม่มีหน่วยงานไหนออกมาตอบรับผิดชอบ
คนในคอมเมนต์บอกว่า "เราซื้อผ้าเช็ดหน้าจากเธอดีกว่าให้เงินตรงๆ เพราะเธออยากสร้างรายได้เอง ไม่ใช่รับทาน"
สรุป: คนที่เคยเป็นระดับแชมป์ สุดท้ายต้องมาขายผ้าเช็ดหน้าเพื่อยืนยัน แล้วระบบยังไม่ยกนิ้วให้อีก 😔
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น